|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Igor Fiodorowicz Strawiński, ros. И́горь Фёдорович Страви́нский (ur. 5/17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, Cesarstwo Rosyjskie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku, Stany Zjednoczone) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent. edytuj ŻycieUrodził się w miejscowości Oranienbaum (obecnie Łomonosow), niedaleko St. Petersburga w Rosji. Pochodził z rodziny polskiego pochodzenia. Ojciec Strawińskiego, Fiodor, był znanym śpiewakiem operowym i gwiazdą petersburskiego Tetru Maryjskiego - jego nastepcą został Fiodor Szaliapin. Śpiewakiem był również brat kompozytora, Gurij. Igor nigdy nie ukończył żadnej uczelni muzycznej, lecz wydział prawa na Uniwersytecie w Petersburgu. Los zetknął go z Rimskim-Korsakowem, który zauważywszy wielki talent konsultował jego młodzieńcze utwory. W 1905 roku ozenił się ze swoją przyjaciółką z dzieciństwa i zarazem kuzynką - Katariną Nosenko(zm. 1937), z którą miał czworo dzieci (jego drugą żona była Wiera de Bosset, primo voto Sudiejkin, była tancerka zespołu Diagilewa). Zamieszkał w domu zbudowanym na terenie ziem odziedziczonych przez żonę, w Uściługu na Ukrainie, który po I Wojnie Światowej znalazł się w granicach Rzeczpospolitej Polskiej. W 1910 wyjechał do Europy zachodniej. Często zmieniał miejsce zamieszkania, najczęściej przebywał w Szwajcarii, m. in. w Clarens koło Montreux, i w Morges. W tym czasie współpracował z Diagilewem, komponując muzykę dla jego Baletów Rosyjskich, w tym takie słynne dzieła jak - "Ognisty ptak","Święto wiosny", "Pietruszka" i inne. W latach miedzywojennych rozpoczął działalność dyrygencką i pianistyczną wykonując napisane dla siebie utwory takie jak Koncert fortepianowy, Capriccio i Koncert na dwa fortepiany (wykonywany wspólnie z synem Sulimą). W 1920 r. wyjechał do Francji, a w 1939 r. do USA, gdzie spędził resztę życia, często jednak podróżując po całym świecie. edytuj Ważniejsze utwory
edytuj LiteraturaI. Strawiński Kroniki mego życia. Kraków, PWM 1974 R. Vlad Strawiński. Kraków, PWM 1974 L. Erhardt Igor Strawiński. Warszawa, PIW 1978 A. Jarzębska Strawiński. Myśli i muzyka. Kraków, Musica Iagellonica 2002
|
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |